persbericht
door Jan Smits
Glenturret 1987, 38 jaar oud: North Star Spirits × Sansibar. Een vijftiende verjaardag vieren met een whisky die al volwassen was toen het feestvarken begon. De meeste mensen nemen een taart mee. Sansibar komt met een Glenturret uit november 1987. Ik moet toch eens kritisch naar mijn verjaardagsuitnodigingen kijken.
Voor het vijftienjarig bestaan van Sansibar Whisky verschijnt een prachtige selectie bottelingen. Deze Glenturret, uitgebracht in samenwerking met North Star Spirits, brengt ons een flink eind terug in de tijd.
Deze Highland single malt rijpte 38 jaar in een refill hogshead en werd in juni 2026 gebotteld op 43,7%. Op vatsterkte, met zijn natuurlijke kleur en zonder koude filtratie. Het vat leverde slechts 223 flessen op.
Bij zulke jaartallen blijf ik altijd even hangen. Wat is er sinds 1987 allemaal veranderd?
Werk, gezinnen, verhuizingen en kapsels waarvan we hopen dat er geen foto’s meer bestaan. En ergens in Schotland lag deze whisky al die tijd in zijn vat. North Star Spirits bestond nog niet eens toen het werd gevuld.
Iain Croucher richtte het bedrijf in 2016 op. Deze Glenturret had er toen al zo’n 28 jaar rijping op zitten. Dat vind ik een mooi idee: een bottelaar die uiteindelijk een whisky selecteert die al decennia onderweg was voordat zijn bedrijf begon. Nu maakt hij deel uit van Cask Series 028, met het jubileumembleem van Sansibar op het etiket.
Een fles met een lange geschiedenis, van een distilleerderij die zelf nog veel verder teruggaat. Glenturret ligt bij Crieff in Perthshire en voert zijn geschiedenis terug tot 1763. Die geschiedenis kent ook moeilijke perioden. In 1923 stopte de productie. Pas nadat James Fairlie de distilleerderij in 1957 kocht, werd gewerkt aan een nieuwe toekomst, met veel aandacht voor het behouden van traditionele manieren van whisky maken. Deze whisky werd gedistilleerd lang vóór het huidige Lalique-hoofdstuk en de moderne Glenturret-reeks. Het zwart-gouden North Star-etiket oogt eigentijds, maar de inhoud neemt je mee naar een heel andere periode.
En dan komt natuurlijk het leukste gedeelte. Wat hebben die 38 jaar in het glas achtergelaten?
Neus:
Alsof ik een bakkerij binnenloop en mijn oog meteen op een fruittaart valt. Boterig gebak, zacht geel fruit en die fijne zoetheid van peren op siroop. Daaronder zit iets honingachtigs. Als ik wat langer blijf ruiken, komen er voorzichtig wat kruiden bij. Er valt al genoeg te ontdekken voordat ik ook maar een slok heb genomen. Dit is zo’n glas waarmee ik rustig een tijdje onder mijn neus blijf zitten.
Smaak:
Mijn eerste gedachte is bananenpudding. Zacht, romig en prettig over de tong. Daarna komt er een groener, kruidiger smaakje bij dat ik niet meteen kan plaatsen. Even proeven, nog eens nadenken. Je kent dat wel: je herkent iets, maar het juiste woord laat nog op zich wachten. De zoetheid blijft aanwezig, terwijl langzaam een zachte gemberwarmte opkomt. Een aangename tinteling die de romigheid wat extra leven geeft.
Afdronk:
Middellang tot lang. De romige zoetheid gaat mee vanuit de smaak en neemt geleidelijk af, terwijl de whisky wat droger wordt. Een licht zurige frisheid blijft achter.
Ik probeer dat laatste smaakje nog te benoemen wanneer ik alweer een slok neem. Soms loopt het glas gewoon een beetje voor op mijn proefnotities. Een heel fijne whisky om rustig voor te gaan zitten. Het fruit, de romigheid en dat moeilijk te plaatsen groene randje houden me bezig. En het idee dat dit allemaal in november 1987 begon, maakt het extra bijzonder.
Van harte gefeliciteerd met vijftien jaar Sansibar, Jens en het hele team. Jullie geven whiskyliefhebbers genoeg om over te praten en maken het kiezen er bepaald niet eenvoudiger op.
