persbericht
door Jan Smits
Liefhebbers van geturfde whisky, dit is niet zomaar een standaard Islay whisky review
Dit is de allereerste Laphroaig die voor 100% heeft gerijpt in Franse eikenhouten vaten. En voor een distilleerderij die beroemd is om medicinale rook, zeelucht en die klassieke Islay-klap, voelt dit als een bijzonder interessante afslag.
Càirdeas betekent “vriendschap” in het Gaelic en ieder jaar maakt Laphroaig deze limited edition speciaal voor de Friends of Laphroaig. Maar deze release zet een zoetere, houtigere en iets meer gepolijste kant van Laphroaig op tafel.
In de neus schreeuwt hij niet meteen ziekenhuisvloer en kampvuurrook. Hij opent donkerder en zoeter, met kersen, karamel, pure chocolade, geroosterde hazelnoot, mahoniehout, zachte rook en op de achtergrond een zilt briesje.
In de smaak laat Laphroaig langzaam weer zijn tanden zien. Houtig, rijk en licht drogend, met citrus, gember, donkere bessen, zee-mineralen, leer, rook, eikenkruiden en een tikje bittere pure chocolade. Het Franse eikenhout geeft structuur, maar het Islay-DNA is er nog steeds. Verstopt in de rook, alsof het precies weet wanneer het weer de kamer binnen moet lopen.
De afdronk is lang, verwarmend en rokerig, met eikenkruiden, zeezout, peper, kersen, donker fruit en die klassieke Islay-as die langzaam uitdooft.
Voor een whisky review is dit precies het soort fles dat het interessant houdt: herkenbaar genoeg voor Friends of Laphroaig, maar anders genoeg om een goed gesprek te starten in de whisky community. Voor mij is dit een fascinerende Càirdeas release. Niet de luidste Laphroaig vanaf het eerste moment, maar wel eentje die langzaam openbloeit en blijft veranderen in het glas. Een zoetere neus, een houtiger palet en nog steeds genoeg kustrook om je eraan te herinneren waar hij vandaan komt.
