Wee Drappie
persbericht
door Jan Smits
Lees het label goed en je spot de kleine plot twist: Lagavulin 8 Year Old is helemaal niet “nieuw”. Hij staat al jaren in de schappen, maar Lagavulin gaf ‘m gewoon een frisse look én een nieuwe bijnaam. Zeg hallo tegen “Wee Drappie.”
Die naam is niet alleen schattige marketing, het is een knipoog naar whiskygeschiedenis. Op het voorlabel verwijst Lagavulin naar Alfred Barnard, die in 1886 langskwam en de whisky omschreef als “exceptionally fine”. Vrij vertaald: Victoriaanse whisky-schrijver neemt een slok en zegt: “Yep. Deze hou je.” En nu staat die bescheiden humble brag dus gewoon op de fles, als een tijdreizend testimonial. En die artwork? Dat kleine distilleerderij-schetsje doet ook serieus veel werk. Het schreeuwt niet, het fluistert: Port Ellen, Islay, zeelucht, rook, oude stenen pakhuizen… en een dram die smaakt alsof een kampvuur ansichtkaarten verstuurt vanaf de kust.
Zoek je een toegankelijke instap in peated whisky, smoky Scotch en de hele Islay-wereld? Dan zit Lagavulin 8 precies in die sweet spot: veel karakter, gelaagde rook, maritieme vibes, en met 48% ABV nog lekker aanwezig zonder meteen “cask strength chaos” te worden. Dus… label refresh + historisch quoteje + “Wee Drappie” als bijnaam. Wat vind jij: mooier dan het oude design, of hoort Lagavulin voor jou juist strak en serieus te blijven?
