persbericht
door Jan Smits
Glengoyne, Laphroaig 14, Ben Nevis 18, Clynelish & zeldzame cask strength whisky. Ik heb zo’n gevoel dat Woody en Megan hier stilletjes iets heel bijzonders hebben neergezet. Een onafhankelijke bottelaar uit Leith, Edinburgh, die vaten door heel Schotland selecteert en alles zelf bottelt. Geen chill filtration. Geen kleur toegevoegd. Gewoon whisky zoals het bedoeld is. En zoals ze zelf zeggen… it’s no pish. En deze Q2 2026 release laat precies zien wat ze daarmee bedoelen.
Glengoyne 15 jaar – 73.2% ABV Refill sherry butt.
Pure chocolade, rood fruit, cola snoepjes, nootmuskaat. Groot. Krachtig. Niets subtiels aan.
Laphroaig 14 jaar – 58.7% ABV (Palo Cortado finish)
Rook, jodium, zomerse bessen, warme kruiden. Islay… maar dan net even anders.
Ben Nevis 18 jaar – 48.9% ABV (sherry finish)
Marmelade, melkchocolade, perzik, toffee. Dat eigenwijze Ben Nevis karakter, mooi afgerond.
Clynelish 10 jaar – 54% ABV
Waxy, honing, vanille, boomgaardfruit. Clean, klassiek… maar met body.
Allt-A-Bhainne 30 jaar – 51.5% ABV
Romig, zoet, aardbeien, butterscotch. 30 jaar oud en nog steeds levendig.
Glendronach 20 jaar – 51.9% ABV (bourbon vat)
Olieachtig, waxy, citrus, appel, lichte koffie tonen. Een frissere kant van een bekende naam.
Cambus 34 jaar – 52% ABV (single grain)
Kokos, melkchocolade, abrikoos. Oude grain… precies zoals het moet zijn.
Van een 73.2% Glengoyne die niet aanklopt… maar gewoon de deur intrapt… tot een 34 jaar oude Cambus die rustig blijft zitten en alles onder controle heeft. Van rauwe Islay rook… tot dat typische waxy Highland profiel en zachte, gerijpte grain. Verschillende stijlen. Verschillende momenten. Maar één idee… gewoon heel, heel goede whisky. En ja… nog steeds no pish.
Als je er één moest kiezen… waar ga jij voor?
