blog
door Jan Smits
Een Ierse whiskey met een bijzonder familieverhaal
Een dorpscafé dat dreigde te verdwijnen, een kleinzoon die zijn grootvader wilde eren en een Ierse whiskey met een Caribisch tintje. Het verhaal achter Flynns Irish Whiskey begint niet in een distilleerderij, maar in een pub in het Ierse dorpje Cloghan. Een dorpscafé is veel meer dan een plek om iets te drinken Er zijn van die plekken die een belangrijke rol spelen in het leven van een dorp. Waar geboortes worden gevierd, verjaardagen voorbijtrekken, huwelijken worden beklonken en mensen samenkomen om afscheid te nemen van iemand die ze dierbaar was. Een dorpscafé is zo’n plek. Natuurlijk zijn er de grote gebeurtenissen, maar misschien zijn de gewone dinsdagavonden nog wel belangrijker. Even binnenlopen, een bekend gezicht zien, iemand die vraagt hoe het met je gaat. Een gesprek dat begint met het weer en een uur later ergens compleet anders over gaat. En dan heb je natuurlijk nog die ene bezoeker die alleen voor een snel drankje binnenkomt en drie uur later nog steeds aan de bar zit. Omdat het gezellig is, omdat er altijd wel iemand aanschuift of omdat er nog één verhaal verteld moet worden. Juist daarom vind ik het verhaal achter Flynns Irish Whiskey zo leuk. Want deze whiskey bestaat eigenlijk doordat iemand besloot dat het laatste café van een dorp niet mocht verdwijnen.
Van de Come On Inn naar Paddy Flynn’s Pub
In 2023 was Cathal ‘Charlie’ Kenny op familiebezoek in Ierland toen hij hoorde dat de laatste pub in Cloghan, een klein dorp in County Offaly, op het punt stond zijn deuren te sluiten. Voor veel mensen zou dat misschien een triest bericht zijn geweest, waarna ze hun schouders hadden opgehaald en verder waren gegaan.
Cathal deed iets anders. Hij kocht het café. Vervolgens liet hij het gebouw restaureren en gaf het een nieuwe naam: Paddy Flynn’s Pub, als eerbetoon aan zijn grootvader. Daarmee bleef niet alleen een ontmoetingsplek voor het dorp behouden, maar kreeg ook de naam van zijn grootvader een nieuwe plek in de toekomst van Cloghan. Ik ben zelf nog nooit in deze pub geweest. Ik kan dus niet vertellen hoe de Guinness er smaakt, wie er altijd op dezelfde barkruk zit of welke verhalen er op vrijdagavond rondgaan. Maar ik kan het idee erachter enorm waarderen.
In een tijd waarin dorpscafés op steeds meer plekken verdwijnen, besloot iemand juist te investeren in een plek waar mensen elkaar kunnen blijven ontmoeten. En dat vind ik minstens zo interessant als de whiskey die er uiteindelijk uit voortkwam.
Wie was Paddy Flynn?
Voordat de initialen PF op een whiskeyfles verschenen, was Paddy Flynn vooral een vertrouwd gezicht in en rond Cloghan. Hij werkte als postbode en bezorgde zijn post op de fiets. Je kunt je voorstellen hoe dat er vroeger aan toeging. Van huis naar huis, brieven afleveren, even vragen hoe het met iemand ging en onderweg waarschijnlijk heel wat dorpsnieuwtjes meekrijgen. Zeker in een landelijke gemeenschap kon zo’n dagelijks bezoek veel betekenen. Niet alleen vanwege de post, maar ook vanwege het persoonlijke contact. Paddy was daarnaast boer en vader van maar liefst twaalf kinderen. Twaalf! Ik vermoed dat een rustig moment met een glaasje Ierse whiskey in dat huishouden ongeveer net zo zeldzaam was als een bijzonder gelimiteerde single cask botteling. Want ja, Paddy hield ook van een goede, zachte Ierse whiskey.
Het zijn juist die kleine persoonlijke details die zo’n verhaal voor mij interessant maken. Geen grote beroemdheid of historische figuur, maar iemand die onderdeel was van het dagelijkse leven in een dorp. En iemand wiens naam dankzij zijn familie nog altijd voortleeft.
Hoe een whiskeykamer uitgroeide tot een eigen merk
Na de restauratie van het café besloot Cathal een speciale whiskeykamer in te richten ter nagedachtenis aan zijn grootvader. Toen die ruimte in 2024 klaar was, ontstond er een nieuw idee. Waarom eigenlijk geen eigen whiskey maken? Een whiskey die niet alleen Paddy zou eren, maar ook het dorp Cloghan? Ik moet daar wel een beetje om lachen. Als ik thuis naar mijn whiskykast kijk, denk ik meestal dat er nog best een fles bij kan. Cathal keek naar zijn whiskeyplanken en besloot een compleet nieuw merk op te richten. Dat is toch een behoorlijk verschil in ambitie. Hij besprak zijn plannen met zijn vriend Lawrence Astwood. Samen schakelden ze Emmet O’Brien in, een specialist uit de whiskey- en drankenindustrie, om de ontwikkeling van het merk en de whiskey te begeleiden. Ook Cathals zus Joelene Minogue, die betrokken is bij het beheer van de pub, werd onderdeel van het managementteam. Zo ontstond in 2024 Flynns Irish Whiskey, met Paddy Flynn’s Pub als thuisbasis.
De geschiedenis van het gebouw gaat overigens nog veel verder terug. Al halverwege de negentiende eeuw stond het bekend onder de naam Garahy. Die naam is nog altijd terug te vinden in een thematische buitenruimte van de pub. Binnen hangen handgemaakte Flynns-borden in de whiskeykamer. En op de flessen staan de initialen PF, een blijvende verwijzing naar de postbode waarmee dit hele verhaal begon. Een Ierse whiskey met een Caribisch tintje.
Maar uiteindelijk draait het natuurlijk ook om wat er in de fles zit. De Flynns Irish Whiskey Rum Cask Finish is een blended Irish whiskey die bestaat uit een combinatie van malt- en grainwhiskey. De whiskey wordt driemaal gedistilleerd, rijpt eerst in voormalige bourbonvaten en krijgt vervolgens een finish in rumvaten. Hij wordt in kleine batches uitgebracht en gebotteld op 40% alcohol.
Voor de productie werkt het merk samen met Great Northern Distillery, de Ierse distilleerderij die onder leiding staat van John Teeling. Dat is een belangrijk onderscheid. Flynns heeft zijn oorsprong en hoofdkwartier in Cloghan, maar de whiskey wordt niet in het dorpscafé gedistilleerd.
En dan die rumvaten. Ook daar zit een persoonlijk verhaal achter. Medeoprichter Lawrence Astwood komt oorspronkelijk uit de Dominicaanse Republiek. De keuze voor een rumfinish is dan ook een verwijzing naar zijn Caribische achtergrond. Dat betekent overigens niet automatisch dat de gebruikte rumvaten daadwerkelijk uit de Dominicaanse Republiek afkomstig zijn. Wat ik vooral leuk vind, is dat de whiskey werd ontwikkeld met de bezoekers van Paddy Flynn’s Pub in gedachten. Het doel was een toegankelijke, zachte en fruitige Ierse whiskey te maken. Eentje die je gemakkelijk samen kunt drinken, zonder dat je eerst een uitgebreide masterclass hoeft te volgen. En eerlijk gezegd lijkt een pub mij een uitstekende plek om zoiets uit te proberen.
Aan meningen zal het daar waarschijnlijk niet ontbreken. Vooral niet van die ene bezoeker die zijn verhaal begint met: ‘Ik ben natuurlijk geen whiskeyexpert, maar…’
Met de camera het herfstbos in
Voor mijn foto’s besloot ik de fles mee te nemen naar het bos. De herfstkleuren leken me een mooie achtergrond voor deze Ierse whiskey, zeker met de warme tinten van het etiket en de amberkleurige inhoud. En zo stond ik dus een deel van de middag in het bos, op zoek naar de juiste boomstam, het mooiste licht en een herfstblad dat precies wilde blijven liggen waar ik het had neergelegd.
Het leven van een whiskyblogger is soms behoorlijk glamoureus. Een camera, modderige schoenen en vooral heel veel aandacht voor een fles die vooral niet van een bemoste boomstam mocht rollen. Maar ik kwam thuis met mooie foto’s én met een verhaal waar ik graag wat dieper in wilde duiken. En natuurlijk was het daarna tijd om de whiskey zelf te proeven.
Proefnotities Flynns Irish Whiskey Rum Cask Finish
Neus:
De eerste indruk is aangenaam zoet en fruitig. Rijpe banaan en sappige ananas komen duidelijk naar voren. Het tropische fruit heeft een frisse kant, waardoor het geheel niet zwaar of overdreven zoet wordt. Daaronder ontdek ik zachte vanille, die voor een romige indruk zorgt. Een uitnodigende neus, waarin de fruitige aroma’s gemakkelijk te herkennen zijn en mooi bij elkaar passen.
Smaak:
Ook in de mond blijft het fruit duidelijk aanwezig. Banaan, ananas en vanille vormen opnieuw de basis. De whiskey voelt zacht en rond aan, waarna langzaam wat kruidigheid verschijnt. Die kruiden brengen een aangename warmte en geven het zoetere karakter net wat extra diepgang. De smaken zijn helder en toegankelijk, zonder ingewikkeld te worden. Het tropische fruit blijft centraal staan, terwijl de kruidigheid zich rustig verder ontwikkelt.
Afdronk:
De afdronk is middellang tot lang, met aanhoudende tonen van zoet fruit, zachte vanille en een beetje verwarmende kruidigheid. Het fruit verdwijnt geleidelijk, waarna een prettige warmte en een lichte zoetheid achterblijven. Een fijne afsluiting die goed aansluit bij het vriendelijke karakter van deze whiskey.
Mijn oordeel: soms hoeft een whiskey helemaal niet ingewikkeld te zijn Wat vind ik er uiteindelijk van? Gewoon een heerlijke, toegankelijke Ierse whiskey. Een whiskey die ik zonder problemen op tafel zou zetten wanneer er vrienden langskomen. Is het de meest complexe whiskey die ik ooit heb geproefd? Nee. Maar dat hoeft ook helemaal niet. Niet ieder glas hoeft een complete zoektocht naar verborgen aroma’s te worden. Soms heb ik zin in een stevige whisky op vatsterkte, met veel lagen en smaken die zich gedurende een hele avond blijven ontwikkelen. En soms wil ik gewoon lekker zitten, bijkletsen met iemand en genieten van wat er in mijn glas zit.
Deze Flynns past wat mij betreft uitstekend bij dat laatste. Fruitig, aangenaam zoet, zacht kruidig en gemakkelijk te drinken. Ik kan me goed voorstellen dat deze whiskey zowel beginnende Ierse whiskeydrinkers als liefhebbers van toegankelijke blends zal aanspreken. En natuurlijk ook mensen die al veel meer flessen hebben staan dan er eigenlijk op hun planken passen. Ik ken toevallig iemand die in die laatste categorie valt.
Een familieverhaal dat verder leeft
Wat deze whiskey voor mij extra leuk maakt, is dat er achter het merk een echt familieverhaal schuilgaat. Een grootvader die jarenlang met zijn fiets de post rondbracht. Een kleinzoon die besloot het laatste café van een dorp te redden. Een whiskeykamer die uiteindelijk leidde tot een eigen merk. En een Ierse whiskey waarin zelfs de Caribische achtergrond van een van de oprichters een plek heeft gekregen. Het laat zien dat een whiskeymerk niet altijd hoeft te beginnen met een groot marketingplan of een imposante distilleerderij. Soms begint het met een familieherinnering en de wens om iets waardevols te bewaren.
Na het lezen van dit verhaal zou ik Paddy Flynn’s Pub in Cloghan graag eens bezoeken. Niet alleen om de whiskey te drinken, maar ook om de plek te zien waar het allemaal begon. Misschien aan de bar zitten, wat mensen ontmoeten en luisteren naar de verhalen die daar ongetwijfeld nog steeds worden verteld. Voorlopig moet ik het doen met een glas thuis, maar dat is bepaald geen straf.
Mijn dank gaat uit naar het team van Flynns Irish Whiskey voor het toesturen van de fles en het delen van het bijzondere verhaal van Paddy Flynn. Het leverde me een heerlijke middag met de camera op, een fijne Ierse whiskey en een familiegeschiedenis die ik met plezier verder vertel. En mocht iemand van Paddy Flynn’s Pub dit lezen: hef namens mij vooral een glas op iedereen in Cloghan.
Sláinte!
