blog
door Jan Smits
De namen Alexander Graham Bell, James Watt, Sir Alexander Fleming en Thomas Telford kende ik natuurlijk wel. Maar ik had nooit gedacht dat ik hun verhalen ooit op whiskylabels zou tegenkomen.
Dit is The Inventors Series van Whisky Business: een serie rond vier Schotten die ieder op hun eigen manier de moderne wereld hebben helpen vormgeven, gekoppeld aan vier zorgvuldig geselecteerde single cask Scotch whisky’s. En dat is bepaald geen saai rijtje.
Alexander Graham Bell wordt vertegenwoordigd door een Springbank 1997, 28 Years Old, 44,6% ABV.
Bell is natuurlijk vooral bekend door zijn werk aan de eerste praktisch bruikbare telefoon, een uitvinding die de manier waarop mensen met elkaar communiceren voorgoed veranderde.
James Watt krijgt een Dalmore 2007, 18 Years Old, 47,4% ABV.
Zijn verbeteringen aan de stoommachine speelden een enorme rol tijdens de Industriële Revolutie en veranderden productie, transport en industrie.
Dan is er Sir Alexander Fleming, vertegenwoordigd door een North British 1991, 34 Years Old, 51,3% ABV.
Zijn ontdekking van penicilline werd een van de grootste doorbraken in de moderne geneeskunde.
En tot slot Thomas Telford, gekoppeld aan een Craigellachie 2008, 18 Years Old, 53,1% ABV. Telford was de ingenieur achter talloze wegen, kanalen en bruggen in Groot-Brittannië, waaronder de bekende Craigellachie Bridge.
Springbank. Dalmore. North British. Craigellachie. Vier totaal verschillende whisky’s voor vier totaal verschillende Schotten. En gelukkig voor mij kreeg ik van twee daarvan samples om te proeven: de Dalmore 18 Years Old en de North British 34 Years Old. En juist daar werd het voor mij nog interessanter.
Whisky Business houdt zich bezig met oude, zeldzame, verzamelwaardige en onafhankelijke Scotch whisky. Met The Inventors Series hebben ze vier individuele single casks samengebracht rond één duidelijk Schots thema. Wat ik hier leuk aan vind, is dat de flessen echt van elkaar verschillen. Het zijn niet vier min of meer dezelfde whisky’s met alleen een ander etiket. Je hebt hier:
Springbank 1997 • 28 Years • 44,6% Alexander Graham Bell
Dalmore 2007 • 18 Years • 47,4% James Watt
North British 1991 • 34 Years • 51,3% Sir Alexander Fleming
Craigellachie 2008 • 18 Years • 53,1% Thomas Telford
Campbeltown, Highlands, Lowlands en Speyside allemaal samen in één serie. Andere distilleerderijen. Andere leeftijden. Andere stijlen. Andere verhalen. En ja, een goed verhaal zorgt er natuurlijk niet automatisch voor dat een whisky beter smaakt. Maar het zorgt er bij mij wel voor dat ik er net wat langer bij stilsta. Misschien iets opzoek wat ik nog niet wist. En misschien nog een dram inschenk in het belang van het onderzoek.
Voor deze tasting kreeg ik dus twee samples: de Dalmore 18 Years Old en de North British 34 Years Old.
Eén Highland single malt. Eén Lowland single grain. Zestien jaar verschil.
En zodra ze allebei in het glas zaten, was er werkelijk geen enkele kans dat je ze door elkaar zou halen.
Tijd voor het belangrijkste deel. De whisky zelf.
Dalmore 2007, 18 Years Old, 47,4% ABV James Watt
Neus:
Meteen rijk en fruitig. Sinaasappelschil, donkere kersen en rijpe perzik, gevolgd door gedroogd fruit, vanillecustard en een beetje gembercake. Daarna komen ook pure chocolade, marmelade en een zachte honingzoetheid naar voren. Na wat tijd verschijnt er nog een licht nootachtige toon.
Smaak:
Vol en soepel, met flink wat sinaasappel en pure chocolade. Rozijnen, sappige citrus, koffie en karamel volgen, samen met nootmuskaat, gember en een klein vleugje zoethout. Het fruit blijft fris genoeg, terwijl kruiden en eiken hem extra gewicht geven.
Afdronk:
Lang, warm en mooi in balans. Sinaasappelschil en gestoofd fruit blijven hangen met toffee, pure chocolade en zachte peper. Helemaal op het einde komt de citrus nog een keer terug, samen met iets droogs en licht bladachtigs.
North British 1991, 34 Years Old, 51,3% ABV Sir Alexander Fleming
Neus:
Diep en licht nootachtig. Walnoot, sinaasappelschil, toffee en wat cacao, gevolgd door gepolijst eiken en een vleugje gedroogde vijg. Rijk, maar met een duidelijke droge kant eronder.
Smaak:
Vol en soepel met karamel, geroosterde noten en donker fruit. Daarna sinaasappelmarmelade, cacao en kaneel. De Oloroso geeft hem gaandeweg een mooie droge nootachtigheid.
Afdronk:
Lang en verwarmend. Walnoot, cacao, sinaasappelschil en zachte kruiden blijven hangen, terwijl het oude eiken en die wat drogere sherry-invloed op het einde steeds duidelijker worden.
Twee totaal verschillende samples. De North British heeft leeftijd, diepte, droog sherrykarakter en die mooie combinatie van grain whisky, noten, cacao en oud hout. Maar mijn persoonlijke voorkeur van deze twee ging duidelijk naar de Dalmore. Die combinatie van sinaasappel, donker fruit, chocolade, koffie en kruiden ligt gewoon dichter bij mijn smaak. En dat was ook het glas waar ik steeds weer naar terugging. En dan blijft er natuurlijk één gedachte hangen. Als ik deze Dalmore al zo lekker vind… hoe zou die 28 jaar oude Springbank dan zijn?
Een groot dankjewel aan Whisky Business voor het opsturen van deze twee samples en de kans om een deel van The Inventors Series te proeven. Ik begon de avond met whisky en zat uiteindelijk te lezen over stoommachines, penicilline, telefoons en bruggen. Er zijn slechtere manieren om een avond door te brengen. Welke van de vier zou jij als eerste willen proeven: Springbank, Dalmore, North British of Craigellachie?
