persbericht
door Jan Smits
Ik ben zelf nog nooit bij Milroy’s geweest (nog niet), maar het is zo’n whiskynaam die je al kent voordat je ooit binnenstapt. Niet alleen door hun shop en bar in Soho, maar vooral door die momenten op festivals… wanneer je een glas Milroy’s krijgt aangereikt en meteen denkt: oké… dit is serieus goed spul. Een legende in mijn whiskyhoofd nog vóór ik de deurbel heb gevonden.
Neus:
Schone, kustachtige rook meteen vooraan, met warme eikeninvloeden eronder: vanillecrème, geroosterde kokos, lichte karamel en vers hout. Een frisse citruslift en een zachte zoetheid houden de rook strak en gepolijst.
Smaak:
Rokerig bij binnenkomst, daarna opent hij zich. Het eikenhout geeft structuur: gemberwarmte, kaneel, een droge houtige grip. Zoete mout en vanille verzachten de randen, met een frisse citrustoets en een subtiel zilt randje.
Afdronk (medium tot lang):
Rook die blijft hangen, peperige warmte, gevolgd door een verkoelende zilt-mintachtige toets op het einde. Licht drogend, zacht kruidig, met aanhoudende eik en een frisse kruidige nuance.
Vat / productie:
40% nieuw eikenhout en 60% first-fill ex-Kentucky bourbonvaten. Gebotteld zonder koude filtering en zonder toevoeging van kleur. Eerlijk? Een no-brainer voor elke peat lover. Als Ardbeg, Laphroaig, Lagavulin, Port Charlotte, Caol Ila of Octomore flessen zijn waar je automatisch naar grijpt, dan hoort deze absoluut op je radar. En wil je de volumeknop nog wat verder open draaien? Dan is er ook een cask strength editie.
