Een Japanse whisky met een geschiedenis die ik niet kende<\/strong>
Een Japanse single malt whisky van drie jaar oud, gerijpt in vaten waarin eerder Japanse pruimenlikeur zat. Dat kom ik niet iedere dag tegen. En toen ik ontdekte dat de makers al in 1952 whisky produceerden, maar daar na een brand ruim zestig jaar mee moesten stoppen, wilde ik natuurlijk weten hoe dat precies zat.
Wie mij een beetje kent, weet dat ik gek ben op Japan. Niet alleen op Japanse whisky, maar ook op de geschiedenis, de cultuur en het vakmanschap. Ik vind het prachtig hoe mensen daar soms hun hele leven bezig zijn om ergens steeds beter in te worden. Of dat nu het maken van sake, het smeden van een mes of het distilleren van whisky is. Dus toen ik een fles Takazo the First ontving, was ik natuurlijk nieuwsgierig.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.thedutchwhiskyassociation.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/01-2-683x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\nOp het etiket stond Plum Wine Cask Finish. Pruimenlikeur en whisky? Dat leek me een interessante combinatie. Maar voordat ik de fles opende, wilde ik eerst wat meer weten over de distilleerderij. En daar begon het. Want hoe meer ik las, hoe interessanter het werd: 1952\u20131959. Born & Burned. Dat stond er op de doos. En dan wil ik weten wat er gebeurd is. blog door Jan Smits Een Japanse whisky met een geschiedenis die ik niet kende Een Japanse single malt whisky van drie jaar oud, gerijpt in vaten waarin eerder Japanse pruimenlikeur…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4509,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_hide_featured_image":false,"_jetpack_featured_image_duplicate_dismissed":0,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"jetpack_post_was_ever_published":false,"_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[56,46],"tags":[151,629,47],"class_list":["post-4508","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog","category-tdwa-nieuws","tag-jan-smits","tag-takazo","tag-tdwa-nieuws"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t
Van Japanse sake naar whisky<\/strong>
Takazo Distillery staat in Mito, in de Japanse prefectuur Ibaraki. De distilleerderij hoort bij Meiri Shurui, een bedrijf dat al heel lang sake maakt. Ze maken ook Hyakunen Umeshu, een Japanse pruimenlikeur. En die speelt een belangrijke rol bij deze whisky. Het grappige is dat Meiri Shurui ooit hun umeshu in whiskyvaten liet rijpen. Nu doen ze het precies andersom en gaat hun whisky in vaten waarin eerder diezelfde pruimenlikeur heeft gezeten. Ik hou wel van dat soort idee\u00ebn. Zeker wanneer het niet zomaar een willekeurig vat is, maar iets wat ze zelf al jarenlang maken. Voor Takazo the First vormen die umeshuvaten het grootste deel van de gebruikte vaten. Daarnaast zijn er bourbonvaten en vaten van Pineau des Charentes gebruikt.
De whisky is drie jaar oud en gebotteld op 48% alcohol. Hij verscheen op 16 oktober 2026, in een oplage van 5.800 flessen. Daarnaast kwamen er nog 500 flessen op vatsterkte van 61%.
Allemaal interessant natuurlijk. Maar toen draaide ik de verpakking om.<\/p>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.thedutchwhiskyassociation.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/02-3-828x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
Want waarom zou je die twee jaartallen zo nadrukkelijk op een verpakking zetten?
Het blijkt dat Meiri Shurui helemaal niet voor het eerst whisky maakt. In 1952 begonnen ze daar namelijk al mee. Hun eerste whisky heette Mitoka Whisky. Dat wist ik dus helemaal niet. Helaas ging het zeven jaar later behoorlijk mis. In 1959 werd de fabriek door een brand verwoest. De whiskyproductie stopte en het bedrijf leverde zijn whiskyvergunning in. En daarmee was het voorlopig afgelopen. Pas in 2022, meer dan zestig jaar later, begon het bedrijf opnieuw met het maken van whisky.
De nieuwe distilleerderij kreeg de naam Takazo, vernoemd naar Takazo Kato, de sakebrouwer die het familiebedrijf oprichtte. Wat ik ook een mooi detail vind, is dat ze voor hun sake en whisky water uit dezelfde bron gebruiken. Ik begon dus met een fles whisky die in pruimenlikeurvaten had gelegen en zat inmiddels te lezen over een Japanse familiegeschiedenis die teruggaat tot 1952.
En ik was nog niet klaar. Wat hebben ze in die zestig jaar eigenlijk gedaan? Want dat vroeg ik me af. Als je ruim zestig jaar geen whisky maakt, maar wel doorgaat met sake, dan moet je in die tussentijd toch behoorlijk wat kennis hebben opgebouwd? Nou, dat blijkt inderdaad zo te zijn. Vooral op het gebied van gist.
In 1977 werd een door Meiri Shurui ontwikkelde sakegist geregistreerd als Kyokai No. 10. Die gist werd vervolgens verspreid onder sakebrouwerijen in heel Japan. In 1995 begonnen ze met M310, een giststam die uit diezelfde lijn was geselecteerd voor ginjo sake. Nu ben ik geen expert op het gebied van Japanse sakegisten, maar ik vind dit soort dingen ontzettend interessant. Zeker omdat gist ook bij whisky een grote invloed heeft op de aroma\u2019s en smaken die uiteindelijk ontstaan. En inmiddels hebben ze bij Takazo ook een eigen whiskygist ontwikkeld. Die heet T310. Sinds januari 2026 wordt deze gebruikt voor hun whiskyproductie. En daar zit iets leuks in voor de toekomst.
De Takazo the First die ik nu proef, is drie jaar oud. De whisky werd dus gemaakt voordat die nieuwe T310-gist in gebruik werd genomen. Hoe zou een Takazo met die nieuwe gist over een paar jaar smaken? Zou je het verschil duidelijk kunnen proeven? Ik zou die twee flessen graag eens naast elkaar zetten. En dan is er ook nog Japanse gerst Alsof er nog niet genoeg te ontdekken viel, kwam ik ook tegen dat Takazo inmiddels met lokaal geteelde gerst werkt. Die gerst heet Mikamo Golden en wordt door Sato Malting in Ibaraki onder andere verwerkt tot geturfde mout. Ja, geturfde Japanse whisky. Daar word ik natuurlijk ook nieuwsgierig van.
Ik vind het mooi dat ze niet simpelweg proberen een Schotse whisky na te maken, maar kijken wat ze zelf in Japan kunnen doen. Met hun kennis van sake, hun eigen gist en grondstoffen uit de omgeving. Ik ben heel benieuwd wat daar de komende jaren allemaal uit gaat komen. Maar goed, ik had inmiddels behoorlijk wat gelezen en er stond nog steeds een fles whisky op tafel.
Tijd om te proeven<\/strong>
Takazo the First, mijn proefnotities:
Neus<\/strong>:
Meteen pruimenjam. Daar hoef ik niet lang naar te zoeken. Daarna komen donkere rozijnen en gekaramelliseerde suiker. Het is behoorlijk zoet, maar gelukkig zit er ook een licht bitter randje van het eikenhout aan. Dat vind ik juist lekker bij al die zoetigheid.
Smaak<\/strong>:
Zoeter dan ik had verwacht. Eerst sappige abrikozen en aardbeien, gevolgd door die wat friszure pruimensmaak. Er komt wat vanille bij en daarna proef ik kruiden en bittere pure chocolade. Vooral die combinatie van fruit, zoetigheid en dat licht bittere vind ik interessant.
Afdronk<\/strong>:
Middellang, met gedroogde pruimen, wilde bessen en zachte karamel. Het eikenhout maakt het geheel wat droger en er blijft nog wat warmte hangen.
En ja, je proeft dat het een jonge whisky is. Maar hij is dan ook pas drie jaar oud. Ik zou het een stuk vreemder vinden als hij naar een tienjarige whisky smaakte. Zou ik hem nog eens willen proeven? Jazeker.
Takazo the First is behoorlijk anders dan de whisky\u2019s die ik normaal gesproken drink. En dat vind ik juist zo leuk aan whisky. Je kunt jarenlang whisky drinken en toch nog regelmatig iets tegenkomen wat je nog nooit hebt geproefd. Ik had bijvoorbeeld nog nooit een Japanse single malt geproefd waarbij de eigen pruimenlikeur van de producent zo\u2019n belangrijke rol speelt. En dat ik vervolgens ook nog een geschiedenis ontdekte met een brand in 1959, meer dan zestig jaar zonder whiskyproductie en al die kennis over sake en gist, maakte het voor mij alleen maar interessanter. Ik vind het ontzettend leuk dat ik deze eerste Takazo heb mogen proeven. En ik hoop dat meer whiskyliefhebbers binnenkort de kans krijgen om hem te ontdekken.
Maar waar ik misschien nog wel nieuwsgieriger naar ben, is wat er over vijf of tien jaar uit die distilleerderij komt. Wat gaat die nieuwe gist doen? Hoe gaat hun lokaal geteelde gerst zich ontwikkelen? En wat voor whisky maken ze wanneer ze wat oudere vaten tot hun beschikking hebben? Dat zijn dingen waar ik graag nog eens voor terugkom. Voorlopig ben ik vooral blij dat ik Takazo the First heb kunnen proeven. Een whisky die me niet alleen iets nieuws liet proeven, maar me ook weer een paar uur met mijn neus in de Japanse whiskygeschiedenis liet duiken. En dat vind ik minstens zo leuk als het drinken zelf.<\/p>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.thedutchwhiskyassociation.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/03-3-768x1024.jpg\")
<\/figure>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"